सन्दर्भ टुडे 
काठमाडौ -१३ वर्षको उमेरमा ऊ नाइटक्लबको बाथरुममा कोकेन लिइरहेकी थिइन् । १४ वर्षमा उनले आफ्नै आमासँग कानुनी रूपमा सम्बन्ध विच्छेद गरिन् । यो कथा ड्रु बारिमोरको हो ।
हामी सबैले उनलाई E.T. the Extra-Terrestrial मा देखिएको ठूला-ठूला आँखाकी नानीका रूपमा सम्झन्छौँ -सात वर्षमै अमेरिकाकी प्यारी छोरी ।
तर क्यामेराबाहिर, उनको बाल्यकाल त्यतिखेरै समाप्त भइसकेको थियो । हलिउडको प्रतिष्ठित परिवारमा जन्मिएकी ड्रुले लत र अव्यवस्थाको विरासतै पाइनन् । उनका पिता हराए । संघर्षरत अभिनेत्री आमाले ड्रुको प्रसिद्धिलाई आफ्नै दोस्रो अवसर ठानिन् । उनले छोरीको रक्षा गरिनन् ।
नौ वर्षकै उमेरमा उनलाई Studio 54 जस्ता नाइटक्लबमा लैजान थालिन् । नौ वर्षमा ड्रु मदिरा पिउन थालिन् । दस वर्षमा गाँजा । बाह्र वर्षमा कोकेन ।
“मसँग अभिभावक थिएनन्,” ड्रुले भनिन् । “चेकबुक बोकेका सक्षमकर्ताहरू मात्रै थिए ।”
तेह्र वर्षमा उनी पूर्ण रूपमा लतमै फसिसकेकी थिइन् । त्यसपछि उनलाई १८ महिनाका लागि बन्द मनोचिकित्सालयमा राखियो ।
धेरैले यसलाई सजाय ठान्छन् । ड्रुका शब्दमा -“त्यसैले मेरो जीवन बचायो ।”
चौध वर्षमा उनले एउटा अचम्मको कानुनी कदम चालिन् -आमाबाट कानुनी रूपमा स्वतन्त्र भइन् । चौध वर्षे किशोरी, एल.ए.मा एक्लै बस्दै, आफ्नै जीवनको सम्पूर्ण जिम्मेवारी बोकेर ।
हलिउडले उनलाई लेखेरै हटायो । बाल कलाकार, सार्वजनिक लतको इतिहास ? स्टुडियोहरूले छुनै चाहेनन् । त्यसैले उनले साना-साना काम गरिन् । अडिसनमा धाइन् । गायब हुन अस्वीकार गरिन् ।
सानोतिनो कामबाट पुनरागमन सुरु भयो । १९९८ मा The Wedding Singer आयो । अमेरिका फेरि उनलाई माया गर्न थाल्यो -यसपटक हास्यपूर्ण, न्यानो र लचिलो वयस्कका रूपमा ।
तर ड्रु अभिनयमै सीमित हुन चाहिनन् । उनी नियन्त्रण चाहन्थिन् । २० वर्षमै उनले आफ्नै प्रोडक्सन कम्पनी Flower Films सह-स्थापना गरिन् । २००० सम्ममा Charlie’s Angels उत्पादन र अभिनय दुवै गरिन् । उनी आफ्नै साम्राज्य निर्माण गर्दै गइन् ।
एक समयको “हलिउडको चेतावनी कथा” आज शक्तिशाली महिलामध्ये एक बनिन् ।
“पहिले म त्यस्ती केटी थिएँ, जसबारे अभिभावकहरूले आफ्ना बच्चालाई चेतावनी दिन्थे,”उनी भन्छिन् । “आज म ती कुराहरू खुलेर कुरा गर्न सहयोग गर्ने महिला हुँ ।”
उनी आफ्नो विगतबारे क्रूर इमानदार छिन् -लत, संस्थान, बाँच्न गरेको संघर्ष । उनी लुकाउँदिनन् । उनी आफ्नै कथाकी मालिक हुन् र यही इमानदारीले मानिसहरूले उनलाई माया गर्छन् ।
आज उनी टक-शो होस्ट, उद्यमी, र दुई सन्तानकी अत्यन्तै संरक्षणशील आमा हुन् । तर ड्रु बारिमोरले बनाएको सबैभन्दा ठूलो कुरा करियर वा सम्पत्ति होइन । उनी आफैं हुन् ।
नौ वर्षमा नाइटक्लब । तेह्र वर्षमा मनोचिकित्सालय । चौध वर्षमा एक्लै, आफ्नै अभिभावक बन्न सिक्दै ।
धेरैजसो यस्तो कथा बाँच्न सक्दैनन् । ड्रुले मात्र बाँचिनन् -कथा नै फेरि लेखिन् । यो कथा ‘कमब्याक’को होइन । यो ‘पुनर्जन्म’को हो ।
यसले देखाउँछ -तिमीले भोगेको बाल्यकालले तिमीलाई परिभाषित गर्दैन । तिमीले नपाएको वयस्कता तिमी आफैं सिर्जना गर्न सक्छौ । तिमीले नपाएको अभिभावक तिमी आफैं बन्न सक्छौ ।
कहिलेकाहीँ, आफूलाई बचाउनु नै सबैभन्दा ठूलो क्रान्ति हुन्छ ।
