सन्दर्भ टुडे 
जेनजी आन्दोलनपछि विस्थापित हुनुपर्ने अपेक्षा गरिएका पुराना राजनीतिक नेताहरू फेरि शक्ति र पार्टी राजनीतिमा प्रभाव जमाउन सक्रिय भएको विषय उठाएको छ।
लेखमा शेरबहादुर देउवा, केपी शर्मा ओली र पुष्पकमल दाहाल ‘प्रचण्ड’ को राजनीतिक गतिविधिलाई आन्दोलनपछि पुरानो राजनीतिक शक्ति पुनःस्थापित हुने प्रयासका रूपमा विश्लेषण गरिएको छ। लेखकले राजनीतिशास्त्री क्रेन ब्रिन्टनको ‘थर्मिडोरियन रियाक्सन’ को सिद्धान्त उल्लेख गर्दै आन्दोलनपछि जनतामा थकान र स्थिरताको चाहना बढ्दा पुराना शक्तिहरू पुनः सक्रिय हुन सक्ने बताएका छन्।
लेखअनुसार कांग्रेसभित्र देउवाको पुनरागमनको प्रयास, एमालेभित्र ओलीको नेतृत्वप्रतिको पकड र माओवादी केन्द्रमा प्रचण्डको प्रभावले पुराना राजनीतिक शक्तिहरू अझै कमजोर नभएको देखाउँछ। साथै, नयाँ दल र नयाँ नेतृत्वले पनि संस्थागत सुधार, आन्तरिक लोकतन्त्र, जनतासँग संवाद र प्रभावकारी शासन गर्न नसके पुराना नेताहरूलाई पुनःस्थापित हुने अवसर मिल्न सक्ने चेतावनी दिइएको छ।
लेखले मुख्य रूपमा राजनीतिक परिवर्तन केवल पुराना अनुहार हटाउनु मात्र नभई राजनीतिक संस्कार र संस्थाहरू परिवर्तन गर्नु पनि हो भन्ने प्रश्न उठाएको छ। नयाँ पुस्ताले सडकमा गरेको आन्दोलनलाई दिगो उपलब्धिमा बदल्न संगठन निर्माण, जवाफदेहिता र संस्थागत लोकतन्त्रलाई प्राथमिकता दिनुपर्ने लेखकको निष्कर्ष छ।
